De ‘oude’ meester en het jonge top talent

De ‘oude’ meester en het jonge top talent

De ‘oude’ meester en het jonge top talent

Dat zou zomaar de subtitel van het laatste Kerkpleinconcert van de stichting Classic Concerts geweest kunnen zijn. ‘Oude’ meester Daniël Wayenberg en het nog jonge top talent Marco Oei maakten er een geweldige muziekfeest van.

door Joop van Nes jr.

De beide pianisten zijn werkelijk van wereldniveau. Wayenberg heeft al een geweldige naam in het klassieke circuit (en ver daarbuiten) en Oei is ‘the coming man’! De heren hebben met hun programma ‘Rachmaninov in de polder’, voor de gelegenheid omgetoverd tot ‘Rachmaninov aan zee’, in de grootse concertzalen van Nederland gestaan. Nu, in Zandvoort, is het bijna het einde van hun concertreeks en doen ze het nog ‘even’ dunnetjes over. En wat hebben we genoten! Helaas was de aankondiging bij velen niet doorgekomen, want voor deze wereldkwaliteit was de kerk maar dunnetjes bezet; die zou helemaal vol moeten zitten. Toch maakten de heren professioneel er een geweldig feest van, met een 5-tal solo-optredens en als laatste programmaonderdeel een quatre-mains.

Oei liet direct bij het eerste programmaonderdeel al zien wat hij in zijn mars heeft. De 4 preludes van Anatoli Liadov, een 19e-eeuwse Russische componist, zijn technische hoogstandjes die hij schijnbaar moeiteloos uit zijn mouw toverde, en dat zonder bladmuziek. Het ‘Moment Musica’ opus 16. van Rachmaninov was wat minder zwaar maar werd met dezelfde passie gespeeld. Genieten! En dan, voor de pauze, de ‘oude’ meester. Voordat hij begon legde hij het werk ‘Islamey’ Op. 18 van de eveneens Russische componist Mili Balakirev uit. “Het is vooral een virtuoos stuk voor de piano, maar dat is mijn probleem”, zei de meester. Maar voor die virtuositeit hij draaide zijn hand nauwelijks om. Wat een gevoel en een vingervlugheid legde hij in het stuk, dat hij bijna volledig met de ogen gesloten speelde.

Na de pauze trad Oei nog één keer solo op. Hij speelde voor ons uit de Annés de Pèlerinage van Jozef Liszt ‘Après une Lecture du Dante’, hetgeen hij met heel veel gevoel bracht, en waarin duidelijk werd dat we in de toekomst nog veel over hem zullen horen. Het slotstuk was een quatre-mains. Van Rachmaninov werden ‘Six morceaux’ gespeeld. Ik kan er maar één woord voor verzinnen: genieten. Ook de toegift was een quatre-mains: een van de Hongaarse dansen van Johannes Brahms, een stuk dat bij iedereen bekend is.

Een van de topconcerten van Classic Concerts van deze jaargang was ten einde. Na afloop werd door het impresariaat van de heren nog bekend gemaakt dat zij met een nieuw programma bezig zijn, dat eerst in het Concertgebouw opgevoerd zal gaan worden. Daarna gaan ze het land in en willen dan dolgraag weer in de Protestantse kerk in Zandvoort op komen treden. Heeft u een kans om ook eens te genieten!


Comments are closed.