maart 2011
Pianoconcert Julia Helena grandioos.
Voor de organisatie van de Kerkplein Concerten was het afgelopen zondag nog even spannend en men zat op hete kolen, want de jonge Belgische pianiste Julia Helena kwam pas om 14.50 uur binnen, terwijl het concert om 15.00 uur zou beginnen. Dat zij hierdoor niet in de gelegenheid was om in te spelen, bleek echter geen enkel beletsel te zijn, want vanaf het begin toverde zij voor de – gezien het mooie weer – redelijk gevulde kerk de heerlijkste klanken uit de vleugel. De pas 25-jarige Julia oogt fragiel, maar vanaf het moment dat zij de toetsen beroert komt er passie, concentratie en kracht in haar spel. Het openingsstuk was de fraaie Arabesk, opus 18 uit 1838 van de jong gestorven Duitse romantische componist Robert Schumann (1810-1856) en zette direct de toon. Julia, die alles zonder bladmuziek speelde, vervolgde met een Russisch sfeerstuk van Pjotr Tchaikovsky met een zeer wisselende melodielijn, zowel krachtig als rustig. Hierna kwam een drietal bekende mazurka's, een gezelschapsdans in driekwarts maat, van de eveneens vroeg overleden Poolse componist Frédéric Chopin ( 1810-1849) aan bod. Julia Helena vertolkte deze op een lieflijke en parelende wijze, waarna zij haar optreden voor de pauze overtuigend afsloot met zijn beroemde Scherzo nr. 3. Een scherzo is de historische opvolger van het menuet en groeide in de Romantiek uit tot een zelfstandig muziekgenre.
Na de pauze werd het romantisch-virtuoos pianoconcert voortgezet met de Variaties sérieuses, opus54, op een thema in D mineur van Felix Mendelssohn Bartholdy (1809-1847). Het werd voltooid op 4 juni 1841 en het meeslepende en melodieuze werk werd geschreven als onderdeel van een campagne om fondsen te werven voor de bouw van een grote bronzen standbeeld van Ludwig van Beethoven in zijn geboortestad Bonn. Van een heel ander muzikaal kaliber waren de drie virtuoze transcripties op bekende thema's van George Gershwin. Het was overduidelijk te merken dat het hart van Julia Helena eveneens bij de modernere muziek ligt, want haar vertolking van thema's uit bijvoorbeeld 'Rhapsody in Blue'', 'Someone to watch over me' en het subtiel gespeelde 'Summertime' uit Porgy & Bess' was hartveroverend. Het slotstuk was indrukwekkend: 'Funérailles' van de Hongaar Franz Liszt, een elegie uit 1849; bij aanvang een sombere en gedragen treurmars maar in de loop van het spel ook troostrijk. Een geweldige prestatie van deze jonge en veelzijdige pianiste, die als toegift dit mooie concert afsloot met een eigen, speelse compositie.
